Lichen sclerosus of the vulva and autoimmunological diseases in the own material

Liszaj twardzinowy (lichen sclerosus – LS) sromu jest przewlekłym schorzeniem, którego etiologia nadal nie została do końca poznana. Objawy pojawiają się najczęściej w okresie okołomenopauzalnym, a chore skarżą się głównie na świąd i pieczenie [1].
Brak leczenia przyczynowego, przy zachowawczym leczeniu farmakologicznym, daje najczęściej krótkotrwałą poprawę. U części chorych leczenie takie nie przynosi efektów [2].
Wiele uwagi poświęca się obecnie poszukiwaniu przyczyn rozwoju LS, m.in. po to, aby wykorzystać tę wiedzę do opracowania skutecznej terapii [1–4]. Przedmiotem szczególnego zainteresowania są procesy immunologiczne mogące wiązać się z tym schorzeniem [5–7]. Bardzo często u kobiet z rozpoznanym LS sromu stwierdza się także inne schorzenia o podłożu autoimmunologicznym, takie jak łuszczyca, choroby tarczycy czy cukrzyca [8, 9]. Zwraca się uwagę na znaczenie ekspresji niektórych białek, limfocytów, liczby mikronaczyń w podścielisku oraz obecności nacieku zapalnego w rozwoju LS [3, 10–12]. Poznanie etiologii LS sromu i jego związków ze schorzeniami autoimmunologicznymi pozwoli zwiększyć skuteczność leczenia.

Cel pracy
Celem pracy była ocena rodzaju i częstości współwystępowania chorób autoimmunologicznych z LS sromu wśród pacjentek leczonych w Przyklinicznej Poradni Schorzeń Sromu Katedry i Oddziału Klinicznego Ginekologii, Położnictwa i Ginekologii Onkologicznej w Bytomiu.

Materiał i metody
Badaniami objęto 157 kobiet z LS leczonych w Przyklinicznej Poradni Chorób Sromu Katedry i Oddziału Klinicznego Ginekologii, Położnictwa i Ginekologii Onkologicznej ŚUM w Bytomiu od stycznia 2007 r. do stycznia 2009 r. U wszystkich chorych w badaniu histopatologicznym stwierdzono LS.
Pacjentki podczas pierwszej wizyty w Poradni Schorzeń Sromu wypełniały ankietę dotyczącą współwystępowania innych schorzeń przewlekłych, ze szczególnym uwzględnieniem chorób autoimmunologicznych.
Następnie przeprowadzono szczegółową analizę schorzeń współwystępujących i ich ewentualnych związków z występowaniem LS sromu.
Ocenie poddano rodzinne występowanie przypadków LS w badanej grupie chorych.
Wszystkie chore nadal pozostają pod opieką Poradni. W zależności od wywiadu i stopnia nasilenia dolegliwości u pacjentek zastosowano leczenie farmakologiczne bądź terapię fotodynamiczną.
Na przeprowadzenie badań uzyskano zgodę Komisji Bioetycznej przy Śląskiej Akademii Medycznej w...


View full text...