Mixed urinary incontinence – diagnostic problems in pre- and postmenopausal patients

Wstęp
Nietrzymanie moczu, zgodnie z definicją International Continence Society (ICS) z 2002 r., to epizod niekontrolowanej utraty moczu, który nie musi być udokumentowany obiektywnymi testami [1].
Jest to bardzo poważny i powszechny problem współczesnych kobiet. Ze względu na wstydliwy charakter schorzenia, trudno jest oszacować skalę jego występowania. Pacjentki nie przyznają się do choroby, traktując ją jako nieunikniony skutek starzenia. Pochodzące z różnych źródeł dane wskazują, że na nietrzymanie moczu cierpi 10–60% populacji kobiet, z czego większy odsetek dotyczy kobiet w okresie wczesno- i pomenopauzalnym. Mimo że z wiekiem rośnie odsetek kobiet z nietrzymaniem moczu wszystkich typów, to należy jednak pamiętać, że nie jest to schorzenie zarezerwowane tylko i wyłącznie dla kobiet starszych [2–7].
Ten krępujący problem ogranicza kobietom kontakty z ludźmi, jest przyczyną izolacji, wycofywania się z normalnej aktywności, spadku samooceny i drastycznego obniżenia jakości życia [6].
Klasyfikacja nietrzymania moczu obejmuje 5 głównych typów nietrzymania moczu:
• wysiłkowe (WNM),
• naglące (NNM),
• mieszane (MNM),
• z przepełnienia,
• pozazwieraczowe.

W praktyce lekarza ginekologa podstawowe znaczenie mają typy wysiłkowy, naglący i mieszany [8–10].
Z nietrzymaniem moczu o typie mieszanym mamy do czynienia u tych pacjentek, u których objawy typowe dla wysiłkowego nietrzymania moczu występują wspólnie z naglącym nietrzymaniem moczu. W sytuacji, gdy daje się wyróżnić dominację jednej grupy objawów, rozpoznaje się wysiłkowe nietrzymanie moczu z niestabilnością wypieracza lub naglące nietrzymanie moczu z komponentą wysiłkowego nietrzymania moczu [11]. Lista czynników etiologicznych i objawów tej postaci schorzenia jest złożona i stanowi komplikacje wszystkich typów nietrzymania moczu.
Do czynników ryzyka wystąpienia mieszanego typu nietrzymania moczu będą należały zatem wywołujące zarówno wysiłkowy, jak i naglący typ nietrzymania moczu, tj. przede wszystkim wiek (głównie menopauzalny), płeć (kobiety są 2–5 razy częściej narażone na wystąpienie choroby), ciąże, porody, operacje miednicy mniejszej, otyłość, stany zapalne dróg moczowych, zaburzenia hormonalne, zaparcia [8, 12, 14–21].
Diagnostyka nietrzymania moczu obejmuje przede wszystkim [11, 13]:
• wywiad uwzględniający czynniki ryzyka, aktualnie przyjmowane leki i...


View full text...