|
Current issue
Archive
Online First
About the journal
Editorial board
Abstracting and indexing
Subscription
Contact
Ethical standards and procedures
Special Issues
Instructions for authors
Publication charge
Editorial System
Submit your Manuscript
|
5/2009
vol. 8 abstract:
Original paper
Photodynamic therapy of vulvar lichen sclerosus
Anita Olejek
,
Karolina Sieroń-Stołtny
,
Iwona Kozak-Darmas
,
Sylwia Kellas-Ślęczka
,
Katarzyna Stęplewska
,
Tomasz Biniszkiewicz
,
Beata Birkner
,
Jacek Zamłyński
,
Leszek Nowak
,
Aleksander Sieroń
Przegląd Menopauzalny 2009; 5: 257-260
Online publish date: 2009/11/23
View
full text
Get citation
ENW EndNote
BIB JabRef, Mendeley
RIS Papers, Reference Manager, RefWorks, Zotero
AMA
APA
Chicago
Harvard
MLA
Vancouver
Liszaj twardzinowy (lichen sclerosus) jest przewlekłym schorzeniem występującym głównie u kobiet w wieku pomenopauzalnym, a jego etiologia nadal pozostaje do końca nieznana. Główną przyczyną dolegliwości w liszaju są świąd i pieczenie [1], niezależnie od obecności stanu zapalnego lub innych czynników zewnętrznych. Dolegliwości te są najczęstszą przyczyną, dla której chore zgłaszają się do lekarza. Świąd, pieczenie oraz u niektórych chorych bóle w okolicy sromu są tak silne, że często wymagają włączenia leków steroidowych, antyhistaminowych oraz uspokajających. Leczenie farmakologiczne u części chorych przynosi zmniejszenie dolegliwości, niemniej często po odstawieniu leków obserwuje się nawroty. U pewnej grupy chorych z LS nie obserwuje się ani ustąpienia, ani zmniejszenia dolegliwości podczas leczenia farmakologicznego [2].
Zmiany w liszaju obejmują zarówno skórę właściwą, jak i naskórek [3, 4]. Liszaj twardzinowy początkowo charakteryzuje się obrzękiem sromu, który z czasem przekształca się w stwardnienie z towarzyszącym mu przewlekłym stanem zapalnym. Zmniejsza się elastyczność skóry, wargi sromowe mniejsze i łechtaczka zanikają, zwęża się wejście do pochwy, a na spoidle tylnym pojawiają się rozpadliny. Na skórze mogą pojawić się białe naloty. Obecnie prowadzi się intensywne badania nad poznaniem mechanizmów prowadzących do rozwoju LS oraz poszukuje się skutecznych metod jego leczenia [1–3, 5]. Przedmiotem szczególnego zainteresowania są procesy immunologiczne mogące wiązać się z tym schorzeniem [4, 6, 7]. Zwraca się uwagę na znaczenie ekspresji niektórych białek, m.in. Ki67, limfocytów, np. CD 44, liczby mikronaczyń w podścielisku oraz obecności nacieku zapalnego w rozwoju LS sromu [5, 8–10]. Na jego podłożu, w niewielkim odsetku przypadków może rozwinąć się rak sromu [5, 10, 11]. Jedną z metod leczenia LS sromu jest terapia fotodynamiczna (PDT). Jest ona poprzedzana diagnostyką fotodynamiczną (PDD), pozwalającą uwidocznić zmiany o nieprawidłowej fluorescencji [12, 13]. Terapia fotodynamiczna polega na wybiórczym oddziaływaniu światła ze zmienionymi chorobowo tkankami, w których gromadzi się fotouczulacz. Podczas oddziaływania światła laserowego z barwnikami fotouczulającymi dochodzi do uruchomienia procesów prowadzących m.in. do apoptozy patologicznych komórek. W zdrowych tkankach PDT pobudza angiogenezę, proliferację oraz ma działanie przeciwzapalne [14–17]. Cel pracy Celem pracy była ocena... View full text... |