Problem of HPV infection in perimenopausal and postmenopausal women

Infekcje wirusem brodawczaka ludzkiego (human papillomvirus – HPV) należą do najczęstszych infekcji przenoszonych drogą płciową wśród ludzi [1, 2]. W obrębie narządów płciowych kobiet wirus ten wykazuje tropizm do nabłonka błon śluzowych i naskórka okolicy sromu, pochwy, szyjki macicy oraz odbytu [2, 3]. Obecnie poznano ok. 150 typów wirusów HPV, a następnych sto jest w trakcie identyfikacji [3, 4]. Około 40 jest związanych z infekcjami w obrębie dróg rodnych, a 15 wykazuje związek z powstaniem przednowotworowych i nowotworowych zmian okolic genitalnych i odbytu [4]. Wszystkie typy o wysokim ryzyku onkogennym wydają się mieć wspólną filogenezę [5]. W zmianach łagodnych DNA wirusa występuje na ogół w formie episomalnej – wolnej, natomiast w zmianach związanych z transformacją nowotworową, DNA HPV ulega integracji z genomem gospodarza, zwiększając proliferację i doprowadzając do zaburzeń naprawy DNA komórkowego [6–8].
Odkrycie związku pomiędzy przetrwałą infekcją określonymi genotypami wirusa HPV a rakiem szyjki macicy było jednym z ważniejszych odkryć ostatnich 25 lat badań nad etiologią raka. Wiele badań nad historią naturalną zakażenia wirusem HPV i jego związkiem z rakiem szyjki macicy pozwoliło na określenie wirusa HPV mianem „czynnika niezbędnego” do rozwoju raka [9–11]. Brak genomu wirusa w 1–10% badanych tkanek nowotworowych można wiązać z niedoskonałością metod diagnostycznych lub techniki pobrania, a nie rzeczywistym brakiem zakażenia. Nie można całkowicie wykluczyć możliwości wystąpienia raka szyjki bez infekcji HPV – przy zaistnieniu innych epidemiologicznych czynników ryzyka [12].
Zakażenie wirusem HPV jest niezbędne dla rozwoju raka szyjki, jednak nie jest czynnikiem wystarczającym. Do głównych czynników ryzyka rozwoju raka szyjki macicy, oczywiście poza zakażeniem onkogennym HPV, zalicza się:
• wiek,
• wczesne rozpoczęcie współżycia,
• dużą liczbę partnerów płciowych,
• dużą liczbę porodów,
• palenie papierosów,
• niski status ekonomiczny,
• CIN 2, CIN 3 w wywiadzie.
Czynniki prawdopodobne obejmują natomiast:
• wieloletnie stosowanie hormonalnych leków antykoncepcyjnych,
• dietę ubogą w antyoksydanty,
• zakażenie HIV,
• częste stany zapalne pochwy wywołane przez Chlamydia trachomatis i Neisseria gonorhoeae [13].
Zakażenie wirusem HIV wpływa na zwiększenie...


View full text...