Uterine fibroids

Szanowni Państwo!
Zapraszamy do udziału w testowym programie edukacyjnym, który już od ponad roku ukazuje się na łamach Przeglądu Menopauzalnego. Poniżej zamieszczamy pracę poglądową dotyczącą mięśniaków macicy, które były tematem testu poprzedniego wydania pisma. Bieżący numer zawiera pytania, obejmujące swoim zakresem problem czynnika szyjkowego niepłodności.

Łączę wyrazy szacunku
Grzegorz Jakiel


W artykule przedstawiono zagadnienia epidemiologii, diagnostyki i leczenia najczęstszych łagodnych nowotworów macicy.
Mięśniaki macicy są najczęściej występującymi łagodnymi nowotworami żeńskich narządów płciowych. Są zwykle zbudowane z mięśni gładkich oraz z tkanki łącznej. W literaturze możemy spotkać następujące określenia tych nowotworów: fibroma, fibromyoma lub fibroadenoma [1].
Częstość występowania mięśniaków waha się według różnych źródeł od 20 do 50% [2–4]. Dane te są jednak szacunkowe, gdyż wiele kobiet nie ma objawów związanych z obecnością mięśniaków [5]. Częstość zwiększa się wraz z wiekiem, przy czym nie spotyka się ich przed pokwitaniem [1, 5, 6]. Po menopauzie ulegają na ogół regresji [1]. Mięśniaki stanowią duży problem w opiece zdrowotnej, gdyż są powodem więcej niż jednej trzeciej wszystkich histerektomii w Stanach Zjednoczonych, przy całkowitej liczbie przeszło 200 tys. takich zabiegów rocznie oraz są przyczyną co piątej wizyty kobiet u ginekologa [7].

Etiologia i patogeneza
Ryzyko wystąpienia mięśniaków jest ciągle dyskutowane i badane. Do czynników ryzyka wpływających na rozwój mięśniaków zaliczane są: wczesna menarche, późne lata reprodukcyjne, otyłość, nierództwo oraz przyjmowanie tamoksifenu. Zmniejsza to ryzyko okres pomenopauzalny, wielorództwo oraz palenie tytoniu [8]. Niektóre z doniesień wskazują na związek diety mięsnej (czerwone mięso) z częstszym występowaniem mięśniaków, natomiast inne wiążą intensywne ćwiczenia fizyczne we wczesnym okresie rozrodczym z blisko 1,5 razy niższym ryzykiem wystąpienia tych łagodnych guzów macicy w przyszłości [8, 9]. W literaturze wspomina się o związkach występowania tego schorzenia z pochodzeniem – kobiety rasy czarnej w USA są narażone na częstsze występowanie mięśniaków, wcześniejsze ich pojawienie się, a także bardziej nasilone objawy [10]. Związane jest to z jednej strony z większym odsetkiem w tej grupie kobiet otyłych, a z drugiej prawdopodobnie z różnicami rasowymi w metabolizmie estrogenów [8, 11]....


View full text...