|
Current issue
Archive
Online First
About the journal
Editorial board
Abstracting and indexing
Subscription
Contact
Ethical standards and procedures
Special Issues
Instructions for authors
Publication charge
Editorial System
Submit your Manuscript
|
6/2009
vol. 8 abstract:
Review paper
Zespół napięcia przedmiesiączkowego
Joanna Tkaczuk-Włach
,
Małgorzata Sobstyl
,
Kinga Syty
,
Celina Łepecka-Klusek
,
Grzegorz Jakiel
Przegląd Menopauzalny 2009; 6: 339-343
Online publish date: 2010/02/08
View
full text
Get citation
ENW EndNote
BIB JabRef, Mendeley
RIS Papers, Reference Manager, RefWorks, Zotero
AMA
APA
Chicago
Harvard
MLA
Vancouver
Zespół napięcia przedmiesiączkowego (premenstrual syndrome – PMS) jest grupą psychicznych i somatycznych objawów skojarzonych z fazą lutealną cyklu miesiączkowego i ustępujących najczęściej z chwilą zakończenia miesiączki [1–4]. Dotyczy jedynie kobiet w wieku reprodukcyjnym, które mają cykle owulacyjne [5]. Większość kobiet doświadcza przynajmniej jednego spośród nawet 300 objawów przypisywanych PMS [3, 4]. Mimo to większość z nich funkcjonuje w domu i pracy. Jest jednak grupa kobiet, która doświadcza w drugiej fazie cyklu objawów o takim nasileniu, że uniemożliwiają im one normalne funkcjonowanie społeczne i zawodowe, wpływają na relacje rodzinne, z dziećmi oraz aktywność seksualną [6].
U kobiet, u których nasilenie objawów – zwłaszcza z grupy psychicznych – jest szczególnie duże, rozpoznaje się tzw. przedmiesiączkowe zaburzenia dysfotyczne (premenstrual dysphoric disorder – PMDD), których częstość występowania u kobiet w wieku reprodukcyjnym ocenia się na 2–6% [3, 4, 7]. Badania potwierdzają, że kobiety w wieku 25–34 lat to grupa pacjentek najczęściej poszukująca pomocy ze względu na uciążliwe objawy PMS. Jednocześnie wywiad przeprowadzany u tych pacjentek potwierdza, że kobiety te cierpią z powodu tych zaburzeń już od kilku, a nawet 10 lat [3, 8]. Wciąż jednak duża grupa lekarzy nie przywiązuje wagi do tego rozpoznania, a nawet nie uznaje tego problemu jako istotnego klinicznie. Tymczasem odczuwanie objawów PMS/PMDD znacznie obniża jakość życia wielu kobiet [3, 9]. Interesująca, w kontekście nie tylko historycznym, jest obserwacja poczyniona przez McDonalda i wsp. (1991) próbująca tłumaczyć niejako większe zainteresowanie współczesnego społeczeństwa zaburzeniami okresu przedmiesiączkowego. Autorzy ci zauważają, że jeszcze nie tak dawno czas w życiu kobiety, który był związany z „fizjologicznym” okresem amennorhea, spowodowany m.in. częstymi ciążami czy laktacją, był o wiele dłuższy. Dzisiaj mamy do czynienia z sytuacją dokładnie odwrotną – skuteczna kontrola płodności i nowe role społeczne kobiet spowodowały, że czas, w którym kobieta doświadcza cyklicznych zmian hormonalnych w cyklu miesiączkowym i związanych z tym możliwych niekorzystnych objawów, stał się okresem przeważającym podczas reprodukcyjnego okresu życia kobiety [10]. Etiologia Nie ma w piśmiennictwie jednej obowiązującej teorii wyjaśniającej etiopatogenezę PMS. Udowodnionym... View full text... |