08.07.2014
Autor:
Katarzyna Bakalarska
Źródło: Yamaji Y, Isomura Y, Toshida S i wsp. Randomized controlled trial comparing the efficacy of mosapride-omeprazole combination therapy to omeprazole mono-therapy in gastroesophageal reflux disease. J Dig Dis 2014 Jun 23, epub ahead of print.
Czy dodanie leku prokinetycznego do inhibitora pompy protonowej poprawia skuteczność terapii GERD?
Na łamach czasopisma Journal of Digestive Diseases ukazała się ciekawa praca z Japonii, w której podjęto próbę oceny, czy zastosowanie leku prokinetycznego – mozaprydu wraz z inhibitorem pompy protonowej (ang. proton pump inhibitor – PPI) poprawia skuteczność terapii choroby refluksowej przełyku (ang. gastroesophageal reflux disease – GERD) w porównaniu ze stosowaniem PPI w monoterapii.
Badanie miało charakter otwarty. Uczestniczyło w nim 60 chorych z rozpoznanym GERD. Chorzy otrzymywali mozapryd 5mg 3 razy dziennie oraz omeprazol 10mg raz dziennie lub tylko omeprazol przez 4 tygodnie. Stan kliniczny pacjentów i nasilenie objawów oceniano posługując się specjalnym kwestionariuszem – Frequency Scale for the Symptoms of GERD (FSSG). Oceny dokonywano przed terapią i po 4 tygodniach leczenia.
Nasilenie objawów mierzone poprzez kwestionariusz FSSG istotnie spadło w obu podgrupach badawczych. Nie było różnic w skuteczności terapii między grupą przyjmującą PPI i lek prokinetyczny a grupą leczoną tylko PPI. U chorych z chorobą refluksową bez nadżerek (ang. non-erosive reflux disease - NERD) odpowiedź na terapię była istotnie gorsza w porównaniu z chorymi z GERD z obecnością nadżerek.
Jak więc podsumowują autorzy, dodanie mozaprydu do leku z grupy PPI, nie wpływa istotnie na skuteczność terapii GERD, w porównaniu z zastosowaniem PPI w monoterapii. Dodanie mozaprydu zmniejszało jednak nasilenie niektórych innych objawów, towarzyszących GERD, takich jak na przykład odbijanie.
Nasilenie objawów mierzone poprzez kwestionariusz FSSG istotnie spadło w obu podgrupach badawczych. Nie było różnic w skuteczności terapii między grupą przyjmującą PPI i lek prokinetyczny a grupą leczoną tylko PPI. U chorych z chorobą refluksową bez nadżerek (ang. non-erosive reflux disease - NERD) odpowiedź na terapię była istotnie gorsza w porównaniu z chorymi z GERD z obecnością nadżerek.
Jak więc podsumowują autorzy, dodanie mozaprydu do leku z grupy PPI, nie wpływa istotnie na skuteczność terapii GERD, w porównaniu z zastosowaniem PPI w monoterapii. Dodanie mozaprydu zmniejszało jednak nasilenie niektórych innych objawów, towarzyszących GERD, takich jak na przykład odbijanie.
