Asundeksian w prewencji wtórnej udaru mózgu
Pacjenci po przebytym udarze niedokrwiennym o niekardiogennej etiologii oraz ci po przemijającym ataku niedokrwiennym (TIA) są szczególnie narażeni na nawrót choroby. Ponieważ obserwacje kliniczne sugerują, że niższe stężenie czynnika XI wiąże się ze zmniejszonym ryzykiem wystąpienia udaru, badacze postanowili sprawdzić potencjał prewencyjny asundeksianu.
W ramach obszernego, podwójnie zaślepionego badania trzeciej fazy oceniono, czy dołączenie tego preparatu – inhibitora aktywowanego czynnika XI – do standardowej terapii przeciwpłytkowej przyniesie chorym wymierne korzyści kliniczne. Do projektu włączono imponującą grupę 12 327 pacjentów.
W ciągu 72 godzin od wystąpienia incydentu niedokrwiennego pacjentów losowo przydzielono do dwóch grup. Pierwsza z nich otrzymywała codziennie 50 mg asundeksianu, a druga odpowiadające mu placebo, przy czym w obu grupach preparaty te stanowiły wyłącznie dodatek do standardowej terapii przeciwpłytkowej. Głównym kryterium oceny skuteczności wdrożonego postępowania była częstość ponownego wystąpienia udaru niedokrwiennego.
Analiza zgromadzonych danych wykazała wyraźną przewagę badanego schematu leczenia. W ramieniu interwencyjnym odsetek ponownych udarów wyniósł 6,2%, podczas gdy u pacjentów korzystających wyłącznie ze standardowej terapii wskaźnik ten osiągnął 8,4%. Zastosowanie asundeksianu przełożyło się również na istotne zmniejszenie ryzyka wystąpienia poważnych incydentów kardiologicznych (do których zaliczono zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawał mięśnia sercowego oraz udar mózgu).
Osiągnięcie opisanych wcześniej korzyści terapeutycznych nie wiązało się ze wzrostem powikłań krwotocznych – wystąpiły one na bardzo zbliżonym poziomie tj. u 1,9% pacjentów z grupy interwencyjnej oraz u 1,7% chorych otrzymujących placebo.
Zgromadzone dowody jednoznacznie wskazują, że asundeksian może stanowić bezpieczną i wysoce przydatną opcję w prewencji wtórnej udaru niedokrwiennego.
